Şiirime

Bırakma, sımsıkı tut

sana aşık olan elimi!

Yaban ellere gitme,

şiirim!

Sen onlara bakma,

yorma kendini -

anlamı yıpranır

kalemden kaleme

gezenin...

Renkleri solar fazla

yağmur altında kalanın...

Sen sadece benim

ilham suyumda yıkan,

şiirim!

Yabancı kalemin ucu

sivridir - batar damarına.

O ter temiz kanınla

bem beyaz sayfalar

kirlenir...

Yapma, şiirim, gitme!

Kimisi yolar ipek saçlarını,

batırır tenine tırnaklarını,

ister senden veremediğin

varlığını...

Sen kal benimle, yoldaşım ol

uzun ince yolumda;

karanlık gecelerde

yol gösteren ışığım ol,

şiirim!

Gidiyorsun demek ki?

Durduramadım seni...

Yorulduğunda geri dönersin,

eminim döneceksin,

şiirim!

Beraber geçtiğimiz

dikenli yolların hatırına,

bekleyecektir seni boş yerin

çiçek kokan, sen kokan

sayfalarımda...