Şiirler Dile Gelse

Z/amansız bir kaygı çöktü üstüne dağ gibi hasretinin

Sazın yok can'a can veren sözün yok

Hüzün var hazan var

Ayazında üşüyen tenim var

Sayfalar duvar

Kapılar kilit

Yoksun yoksulum

Her b/akışta ben'i bende bırakmayan

Kurşun nazarın yok

Ateş şiirlerin yok

Yakıp yakıp kavuran

Yine ben kendimleyim

Ah be yalnızlık

Işıksızım

Karanlığa bir ziya gibi çöksen

Sayfalara döksen suskunluğunu

Şiirler dile gelse

Şarkılar coş eylese

İklimler yeşerse beste beste

Bülbüller ötse yine o şen bahçede

Ufkun büyülü renkleriyle dolsa

Gönüllere sürur yağsa

Bir hoş seda sarsa cihanı

Seyrü temaşa etse alem raks ederek

/Şiire ses vermez sazım, sözüme can gelmez canansızım/