Şiirler Kan Ağlıyor

Sus’sa keşke...

Geceler

Niye geveze böyle anlamıyorum

Hüzne boyamasa

Yüreğimi,

Hatırlatmasa keşke bana...

Zaten...

İyi değilim ki...

Kalbimde bir ağrı

Çatlamak üzere başım

O’nsuzluğu unutmak istiyorum

O’nu...

O’nu istiyorum aslında ben...

O’na

Bu feryadım,

Sitemim,

Haykırışım,

Nemli bakışlarım,

Suskun çığlıklarım...

Öyle hastayım ki sorma...

Nefes alamıyorum

Sensizliği

Her soluduğumda...

Yatak döşek yatıyorum

Kalkamıyorum,

Uyanamıyorum...

Neden açayım ki

Gözlerimi

Olmadığın bir gün’e...

Bu yüzden

Düşlerime hayalini dolduruyorum...

Kapatıyorum gözlerimi

Sen varsın,

Yanımdasın,

Gülüyorsun,

Seviyorsun

Tıpkı eskisi gibi...

Sonra,

Sonra birden sıçrayıp

Uyanıyorum acı kâbusa...

Sen

Y o k s u n...

Yüreğim yasa gömülüyor

Ruhumun ıstırabı dinmiyor...

Bu yara...

Bu yara gittikçe daha çok

Kanıyor...

Gözyaşlarım

Yağmurlara karışıp

Okyanusları taşırıyor...

Sel olup

Ruhumu bilinmeze sürüklüyor..

Hece hece satır satır

Yazsam da

Kağıtlar yetmiyor...

Yüreğimden akan yaşlar

Şiirlere damlıyor,

Şiirler kan ağlıyor

Duyan olmuyor...