Şiirlerimin Ağır İşçisi Olmaktan Kurtar Beni

yangınlarım inletirken kangren geceyi

susuşların delip geçiyor sessizliğimin körpe ciğerlerini.

düşlerin bozgunluğunda

senli bir güneşin doğuşuna niyetleniyor şiirlerim.

tenime mıhlanan acıların

cinnet geçiren çocukluğu üşüyor gözlerimde

yüreğimden sorgulara çekilirken

sesinin içindeki saklı uçurumlardan tuz basılıyor

özlemin kanayan yaralarına.

biliyorum yalnızlığında peşin ödediğim suskular dururken

uykusuzluğa rehin sensiz cephelerim.

sesini özlerken,

her gece uç tenhalarda avazım çıktığınca

seni çağırıyorum çıplak harflerimle.

avuçlarımda toplanan iklimlerin soğukluğunda soluklanırken

acılarım tazelenip akıyor kafiyesizliğime

boğazımdan içime düşen bir yangın yeri.

sensizliğe yenik düşerken

iki büklüm sığınıyorum kurak dudaklarının ince kıvrımlarına .

gülüşlerinin yokluğundan

bir lokma bölüp seninle doyuruyorum

aşka aç varlığımı.

dünden ya da hatırlayamadığım bir günden kalmış

uzaklığının nefesini ç'ekiyorum içime

k a n a k a n a

y a n a y a n a

kavgaların en fiyakasıyla .

kirpiklerin için dövüşüyorum.

sol yanımdan yenildikçe

gözlerinin içinde bir sevda doğuyor senli özlemim

yüreğime kadar ilmek ilmek sana ıslanırken

iliklerime kadar terliyorum

kanatlanırken göğüs kafesim

gözlerinden vuruluyorum öylece.

gel artık.. harf harf yaklaş bana

şiirlerimin en ağır işçisi olmaktan kurtar beni

diz çöküp önünde

eteğine sarılayım

öpüp alnıma koyayım

sevdamın büyüklüğünü

varlığının ağırlığını taşıyan cümleleri.

hadi gözlerinde biriktirdiğim

devasa yangınlara at beni

ayrılık enkazlarından

aşk tohumları yeşert gözlerimin dibinde.

sabah olmadan doğur beni aşka,

nefesim nefesinde

sonsuzluğa karışsın ilelebet.

elysa..