Şiirlerin B/aşka Ç/ağlıyordu
Şairler ç/ağlarken
şiirlerin b/aşka çağlıyordu
sen sevmeyi denerken
şiirlerde severken
ayrılan gök mavisi
hoş buldun
göklerimin tanrıçası
hoşça kalın silik bir umuda yağan yağmurlar
karlı boranlı bir kış mevsimi
zamansız düşümün s/ancısı...
zamansız sevdamın ayrılık sesi
giderken ardında bakanlarım
aşk sevdaya
zamana sevgiye el sallarken
ben susardım
zamana ''dü şeş'' atarken
talihin kara yazgısı dilinde dolanırken
zamansız sevda yemini
içtim suyunu kuruyan pınarda
yüreğime bir sızı bıraktığında
düşüme düş astığım zamanlarda
sarı elmalarım
bu kış mevsiminde
düşer mi yere
çok araya zaman koyduğunda
giderken
hüzün gözyaşını b/ıraktın
gittin
sen
gönüle aldığın suları
toprak renginde bulandın da
ve
sonra gittin bilinmezin kuytusuna
yoksan
vardın sen
sonsuzluğa giderken
yüreğini bıraktın
umut bağladın umutsuzluğa
içimin mavi denizine...
17*02*14