Şiirsel Uyutuş
Arabesk içti ruhum yine;
Ferdi Tayfurlar, Orhan Gencebaylar
Kadeh tokuşturdu kalbimde
Birine ruh rakısını uzattım
Ötekine eldiven giydirip
Kendi ayıbımı temizlettim
Hep yanlış yaptım
Fırtınalar çıktı beynimde
Bedenimden çatılar uçtu
Kendime kızgınlığım
Yine beni üvey tanışıklıklara itti
Bugün kendim benimle kalmak istedi
Tanımadığı insanla kalır mı insan hiç?
Kabul etmedim
Bir bardak su istedi;
"Gönül sızısı sulanmaz" dedim
Boynu bükük bir başka bana gitti
Sevgimin sevgisizliği
Çamurların izinden peydahlandı
Orada bir güneşte duruyor
Yağmur yağacakmış bilmiyor
Arabesk söyledim yine
Şekersiz Türk kahvemin
Acısından da nasiplendim
Hissetmedim
“Acıyı şeker bilmişiz” dedi;
Orhan Babanın gölgemde anımsanan yüzü
“Helal dedim, helal!"
"Söyleyin babalar şimdi
Hangi baba babamın yokluğunu kapar
Hangi baba beni bir daha
Prenses gibi uyutur?
Battı bu dünya Orhan Baba
Çoktan battı babamın kalbinde
Biz sadece toprağını sulayarak canlanır sandık
Hepsi bu..."