Sıla

Kızıl ve eprimiş ve delinmiş bir gökten yüzüne yağan kar

Ve bir deli uyanır parmaklarımda.

Bir aşk tellalı bağırır uykumda.

Kabusum olursun,ağlarım.

Ve ruhumu kaplayan beyazlıkta büyür yediverenler.

İstanbul büyür.

Güller ölür.

Ve bir hakkaniyet bastırır kar niyetine

Yağmur niyetine

Ve süpürür ömrümü biteviye,

Bir zamansızlığın benzinde küllenir yüzün.

Yüzündeki hüznü severim.

Ve hiç bitmeyecekmiş gibidir ömrüm.

29 haziran 2010