Silinecek Tüm Yaşadıklarımız

Düzenin yanık bir zamanında söyleyeceklerim yürekte yeni yetme bir sevda kıpırtısı ...

Ve ansızın

Bir gece yarısı uyanınca gönüldeki hasret

Solumun yangının da yanıyorum sandım

Düşüyor gecenin üçünde yokluğun içime

Ölüm duygusu bu mudur bilmedim

Seni hatırladı ruhum eğilip sormadım

Yeniliyorum sefil düzenlerin düzlüklerinde

Yayılıyor içime bozanların boz sancıları

Kendi özürlerini görmeyen zavallıların yurdunda

Benim engellerim hep sevdadan yana

Gecenin bir üç zindanında

Kanatlanıyor ruhum

Bir dostun sol kolunun altındayım

Ölmek değil acı olan

Düzene yenilmekten korkuyorum

Kendimden kendi yüreğimin beni yenmesinden

Korkuyorum gönülde yeşeren bir damla sevdadan

Onun tüm bedenimi sarıp beni esir almasından

Ölmek değil gecenin üçünde kanatlanmak kimsesizliğime

İşte bir bunlar olmasa

Dostun yüreğine yaslanmak vardı ya

Boşver dertlerimin derinindeyim ben yine

Halbuki şimdi kaybolmak vardı yarin hayalinde

Oysa ben ölmek istiyorum beni ben yapan yüreğin gölgesinde

Şimdi bir Kavganın tam da ortasındayım

Böyle gelmemeliydi ölüm

Düzenin düzlüğünde

Kurt pusularının ortasında

Yüreğim takılı kaldı acımasız bir kapanın içinde

Sevda değil bir yokluk benimkisi

Ölüyorum hadi bak işte

Gecenin üçünde bir dostun sol yanını yaka yaka

Çekip gideceğim bu kahpe diyardan

Belki bir iki damla yaş bırakacaksın

Lakin biliyorum

Sende zamana yenileceksin

Unutmak istemesende unutacaksın beni

Silik kalan bir zaman da

Ah ne yazık silinecek tüm yaşadıklarımız...