Şimdi Hatırlıyorum

Şimdi hatırlıyorum

Bu sokaklarda düşe kalka yürüdüğümü

Her şey toz pembeydi gözümde

O zamanlar, dert sıkıntı nedir bilmiyordum

Güreşte yendiğim çocukluk arkadaşlarımı

Baştan başlayıp bir daha yeniyordum.

Saf duygularım vardı.

Şimdi hatırlıyorum

Leman teyze şurada peşimize düşüyordu

Her gün bahçesine girersek

Öyle olurdu elbet.

Annemin beni yemeğe çağırmasına kızıyordum

Oyunlar hep yarım kalıyor diye.

Akşamları

Sokak lambasının yandığını görmek

Mutluluk veriyordu bana.

Şimdi hatırlıyorum

Sepet dolusu elmaları taşırken

iki, üç tanesini yediğimi.

Çok lezzetliydi o zaman meyveler

Şimdi ise değil

Öğrencilik günlerimde

Matematik problemini yaparken

Deftere aferim yazan öğretmenim aklıma geldi.

O zamanlar, üzüntü nedir bilmiyordum

Hep seviniyordum.

13.09.2025