Şimdi Ölmem Gerekiyor

çırılçıplak bakma bana,

olur ya utanır gözlerimde kahverengi

anlamanı beklemiyorum gözyaşlarımdan geçen kıskançlığı

beni, bıraktığın yerde bulduğun gün unuttum seni

güneşe ilk sokulduğun gün unuttum seni

keşke, saçlarında ki şımarıklığı kusup da sevebilseydin beni

yok öyle bedavadan üzülmek asya

ya, yalandan kurduğun bu düzeni adam gibi yıkacaksın

ya da, sevdanın kafasına bir kurşun sıkacaksın

susmak da tercihtir,

masal anlatmak da, tütün sarısı parmaklara beyazın berraklığını

hiç bir aşk, gürültü çıkararak intihar etmez

şehrine kanat çırpan ebabil tasvirli kuşların,

bütün oynaşmalarını öldürmemi düşünmeyi bırak,

kırmızı ışık da bile geçmem artık

üç adım voltasında ilave ölümler

içerden sordurdun mu öksürük nöbetlerimin sıklığını ?

yoksa unuttun mu yine,

yüzümün asıklığını ?

yanağımı ıslatmadan ağlıyorum hâlâ

susarsan söz veriyorum,

sana bir kaç sandık hüzün çeyizleyip göndereceğim yılkı atlarıyla

gülümseyerek gideceğim göçünü derlemiş son göçmen kuşunun kırık kanatlarıyla

bana biraz daha ihanet istifle asya,

günü geldiğinde alayım diye tavan arasından

şimdi ölmem gerekiyor,

sorgulamadan gözlerimin kısıklığını

günahlarını da içine alacak bir tümülüs yığ bana

sen öylece kal

ve hoşçakal asya...