Simyâ-i Aryâ

..... ........

Sus ey Yâr

Kelimelerimin boynuna dayayıp

İbrahimî bıçakların kör kesmezliğini

Dilim dilim dilimledim şekvâmı

Dilimin söz y'arıklarına

Sus Yâr

Tuz diye Sen b'astım

İç ağlamalı yaslarımın

0 rh Pozitif k'ayıplı y'anlarına

Sus Yâr

Sus

..... ........

Hâni

Gözlerimi çekip

Tüm görmüşlüklerimden

Kıyısı yağmalanmış bir ülke eylesem

Ve

Sen

Ayak izlerini bıraksan sadece

Ağıt kokan

Açık kahve toprağıma desem

Sonra alsan başımı iki elinin arasına

Vura vura boşaltsan

Ters yüz etsen içini meselâ

Kurtarsan beni tüm ağırlıklarımdan

Göğsünün Sol'uyla işim olmaz desem

Sen sağ yarımına yasla tükenişlerimi

Sesin şiirler okusa

Saçlarımın kafes ardı eylemlerine

Bellik bellik kâfiyeler dökülse

Omuzlarımdan aşağı

Tek tek çözsen, açsan örgüleri

Avuçlarına dökülsem

Süzülsem kollarından sinene

Biraz kendim olsam

Biraz kendimi bulsam

Kelimelerinin çığlık çığlık hâreminde

Sus Yâr

Sus

Sırtımı yaslayıp Kuzeyine

Ağlasam biraz dizinin Güneyinde

Sen Kürtçe birşeyler söylesen hâni

Ben tüm anlamazlığımla

Kendime sözlükler biriktirsem

K'ayıp lisânımın kekemeliğinde

Boş ver desem

Anlatmaya çalışma

Ben anladığım kadarıyla Ben'im

Senin meâl mütercimliğinde

Ve

Kapasam gözlerimi

Bal kabağına dönüşse faytonum

Gözlerimin tekini düşürsem kapı eşiğine

Tükensem

Tükensem

..... ........