Sin(em) De Yara

ses verirken içimden

dışarda bahar açarmış

bir sinde taş baş ucumda

ne izler bırakmışım kah orda

kah yok oluşta

ve derinlerimde çiçekler uçuşurmuş

hep bilindik şu ağacın önünde

çocuk gözlerim yarını özlemiş

damağımda hala elma şekeri

ve çizmişsin sen yine

yere dokuz taş ile

tebeşirin izi henüz sıcak

tek çocuğu benmişim sokağın

balkona takılmış uçurtmam

---------------------------------------------------------------------------

sin: Arap Alfabesinde bir harf

sin: Şeklinden dolayı mezara benzetilir Y. Emre şiirlerinde mezar anlamında kullanmıştır

sine: Gögüs

Em:İlaç, çare