Sınır Edilmiş Düşlerin Gülüyüm

Ne de çabuk geçiyor ömür takvimi

Hiç geçmiyormuş gibi türkü ç'alıyor hayat

İhmal'kârına gözle okunmuş hayat sicilim

Ki içeri okunmaz yazılıydı kalem

Ey acı, ey acım zaman kanadımda cennet rüzgârları..

Mor dumanlar sardı her bir yanımı

Ağustos güneşinde titredim, uzakların iniltileri geldikçe..

Kırmızı dalgalar çıkar denizin gözlerine

Ah zâlım zâlımsın dünya

Başımda çömelmiş mahzun bir çocuk

Güneşi gördüm, insana sır olanı kanlı bir ayinde

Yüreğini yitirmiş zamandan, yaşamaya direnmek!

Acıları yanıyordu "şiir'in" sırtında bıçak yarası

"Kulak verin, yaprak dökmüş bir ömrün hikâyesine!"

Papatyalar d'üşüyor zeri saçlarımdan

Asılı kaldı ceketim kimsesizliğin duvarında

Ben yük gemisi değilim okyanusların

Yerle gök arasında kalan canhıraşlarım

Yağmurun yoldaşıyım garipliğinin

Ah zâlım zâlımsın dünya

Ben, ben mavi dünyaların serserisi

Ne zaman pir oldum kaldıramıyorum düşlerimi topraktan!

Ürkmüş bir anne yavrusu, umutların abidesi

Tükeniyor kamışların içinde dünden, bugüne hengameli hayat elinden

Gözlerimin kan hurçları dolmuş ağrılı

Ağlaya mecalim yok yarının gözbebeklerine

Babam gelir öper yüreğimden acısı diner

Ah zâlım zâlımsın dünya

Güneş doğuyor, ay tutuluyor sabahlara

Yanık, yanık ötüyor bülbüller dağlarıma

Nefrin bulutlar dolaşıyor gökyüzünde

Gelsin sevdiğim şifa üflesin derdime

Aşk ki titreten, üşüten hastalıktır

Kırık bir kalbin kıyısında

Soğuk bir cehennemin yangınında

Hasret yedi, yedi ceddi canımı

Ah zâlım ah zâlımsın dünya

Ah umut çiçekleri yeşerir Midyat bağrında

Su testisi kırılmış çay ocağında

Acı kaçak çayım tadı kaldı toprağımda

Üstüm başım taş duvarların tozuyla

Mizginli güvecinler uçar yazgılı duvağımda

Ah zâlım zâlımsın dünya

Yürüyorum ıslık çala, çala

Kahkaha attım hayata

Tebessüm ettim çocuklara, kuşlara..

Sınır edilmiş düşlerin gülüyüm

Zehir yudum, kaçak ağladım

Bir sigara dumanı gibi tutuştum, söndüm.

Ah zâlım zâlımsın dünya