Sırra Kadem

Bir yitik sevda bu çöllerde

Ne Leyla'sı var ne Mecnunu

Almış başını çorak illere yolcu

Ne aşkı var ne tutkusu

Gönül heybesinde kırık dökük yaralı

Bir sevdayla çıktı sırtında kalın urbası

Taşların dili olsaydı ağlaşırlardı

Bir sırdı sessiz sukut içinde uçtu

Bir yarım sevdaydı bu

Hep öbür yarısını aradı

Ayda, güneşte, suda,

Gözünde yaş kalmadı

Çöllerde kayboldu

Yollarda toz, duman oldu

Bir derin kayboluştu

Sırrın sırrına kadem oldu

Bu sevda çöllerin sırrıydı

Yanıp kavrulan kumların aşkıydı

Ufukta bir serabın yolcusuydu

Yavaş yavaş sırra kadem oldu