Sırrın Yalnızlığı

Evin içi bazen dışından daha rahat

Kadife bir perde kadar sıcak

Eğer ay ışığında sarhoşssa gece

Tende kıvranan sancıdan beter

Hiç bir zaman kabul görmedi

Dağınık saçlarında gereksiz lutuf

Değirmen taşı gibi yüreği fena ezik

Yakut benzeri gözlerinde

Bir pars kadar öfkeli

Diyelim bir an herşey unutulur.

Nerde ne zaman hangi vakit

Tıpkı bir bilardo sopasından fırlayan

Bir adım sonrası

Karanlık bir boşlukta

Yıldızlar kadar yalnız

Eskiden çok eskiden

Bir damla suda

Yağmurlar ılık iklimleri özler

Parçalanmış bir kayadan daha beter

Vahşi bir orman tadında

Günahın bedeli

Habil ile Kabil

Ve düşler ülkesinde

Bütün masal kahramanları

İnandık hep inandık

Yürüdük bu yolda

Biz bize

El ele

Şimdi burada

Burada olan kim şimdi

Zamir Sıfat

Bir cümlanin sonuna konulan her işaret

Maddenin içinde

Bir atom zerresi kadar

Aklın sırrını param parça eder

Evin içi bazen dışından daha rahat

Gelip konar pencerene

Akşamları bütün kuşlar

Artık şarkılarda hüzün yok

Ağaçlar yaprak döker