Sırtımda Taşıyorum Mevsimleri

İçimde büyürken bekleyişler, en çok sesini özlüyorum

Ağır bir duyguyla kilitleniyor zaman, ağırlaşıyor ruhum

Dağıldım deli bir rüzgârla, şimdi hazin bir unutuluşum

Öfkemin kalaysız kaplarından emsalsiz sular içiyorum.

Yürekleri yangınlara atılan küskün sevdalılar gibiyim

Sözünü sakınmaz ozan yüreğim ışığını arıyor sarılacak

Üşüyor parmaklarım, bulutlarım yağmur olup yağacak

Yalın ayak bir zemherideyim öfkemin izlerini sürüyorum.

Bir avuç su olsam, umduğum sarılışlara sürsem benliğimi

Yıpranmış haritalarla arasam sevdanın tüm yitik kentlerini

Ağlayışlara dursam, yırtsam onlarca aşkın hüzünlü şiirlerini

Sensizliğin gün batımlarında diz çöküşlerimi görebilir misin?

En hırçın yönlere kırdım sevda dümenimi, rotam yeşil baharlar

Sayfalarca hayallere sarmaladım yüce sevgimi, ruhumda ovalar

Gel de yerleş tahtıma sultanım, saraylarım yoksa da, aşkım var

Bir hışımla yürü köklerime, bıçkın sarılışlarınla gövdemden sar.

Çıkardım üzerimden senden sonra kirlenmiş aşkın gömleğini

Çiçekli düşler ektim sana, delicesine akan bir ırmağım şimdi

Döktüm yalnızlığın en hazin sularını, unuttum senden önceleri

Tutkunuyum gözlerinin gülüm, sırtımda taşıyorum mevsimleri.