Şişşşt Dedi Sufi

şehir ağır bir rüzgâr altında öylece durur

gün batımı rengi yüreğinle

toplarsın ezeli suskunluğunu

sararsın bohçana yanılgılarını

gülüşünü asarsın yalnız serçeler ağacına

yol alırsın hüzünlü bir uykunun koynuna

çölün ortasında kum tanesi

diz çökmüş oturur çocukluğun

bir şelale fısıltısı bekliyor hâlâ

geçtiğin yılların adımları dolaşır damarlarında

meleklerin imkansız notaları duyulur yatağının başucunda

Tanrının masallarını anlatırlarken

döne döne gezinir ay

bir yıldız daha ışığını söndürür geceden

sen uyursun

uykun deniz kokusu, sessiz ve derin

dokunur usulca acılar göğsüne

ruhun bile duymaz mavi ve küçük kadın

İnlersin nedensiz ve bilinçsizce

anlamı sır, bir sızı kalır sabah uyandığında