Şitâ

Geçmiş onu bırakmıyor

o geleceğe erişemiyordu

geçmişten gelen acılarının sahibi uzakta

gelecek ise

kısa bir deniz yolculuğunun

vaat ediciliğini kaybedecek kadar anlamsız

ve cazibesiz görünüyordu...

Gözlerinde

acı bir şurup gibi donmuş kederin müsebbibi

gördüğü bütün acılardan daha ağır ve sarsıcı

o sessiz ve küskün yalnızlıktı...

Bitmekte olan bir kışın

hırçınlığını hala sürdüren rüzgârlarıyla

kabarıp kıyılara vuran dalga sesleri arasında

sona ermek üzereydi bir ömür...