Sivas Hatırası

Alnımda damla damla ter

Ve gözlerimden dinmez yaşlar

Boğuluyorum kurtarın dostlar

Kimin bu boğazımda ki eller

Yaşamalıyım çocukluğumu tekrar

Çember çevirmeli toprak sokaklarında memleketimin

Hacı emminin bahçesinde ki kirazlar

Geliyorum bekleyin

Pamuğu ben ektim , yetiştirdim , topladım

Pamuğa güzelliğini veren benim

Ben bu yüzden çirkinim

Pamuk gibi kalbin , elin , yüzün , cildin

Sen bunlarla gururlandıkça

Aslında beni översin

Sevgimi Sivas yollarında kaybettim

İsmi Nesrin'di , şimdi taze gelin

İşte benim sevgim

Arkasından bakmaktır gidenin

İçimden dolu dizgin taşıyor bir duygu

Öfke mi desem adına yoksa korku mu

Biraz tedirgin ve biraz boşluk

Kayarsam durduramaz düşüşümü hiçbir korkuluk

Sağlam basmak gerek bu yüzden yere

Çıplak toprağa alışmış ayaklarım

Düştüm düşeceğim betonun üstünde

Artık ayaklarımdan daha önemli oldu ayakkabılarım

Sivas yollarından alacaklıyım

Sivas ile Antalya arası bir türküdür bu

Nefes aldıkça mırıldanacağım

Türkülerle kovacağım korkuyu

Çığlıklara inat gülücükler yükselecek

Gülücükler aydınlatacak karanlığı

Acılar ve haksızlıklar kelepçelenecek

Kör zindanlardan onların payı

Sivas'ın toprağı yeşile çalacak

Ormanlar geçit vermeyecek

Güneş yalnızca sabahları değil

Tüm gün kızıl kalacak

Sivas borçlu

Sivas ; kucak kucak sevgi borcunu

Ödeyecek razı

Ama bu alacak

Çıplak ayaklı çocukların hakkı...