Sivas ' ta Bir Kitap

Göster-e

Kırıldı kalemin kemiği ortadan

Ateşe verdiler yüreğini,gözlerini

On sekiz yıl

Geçti aradan bir asır

Betonun rengi kızıl mı kızıl.

Bir perde nedir ki?

Bir perde gri renklidir

Bir perde isterse geceyi alevlendirir..

Külünü görürüm..

Yangınlar,

Yangını ateşleyen azgın suratlı hayvanlar..

Baktı ölenler gökyüzü penceresinden.

Aşağıda ölenlerin,yaşayan bir kaç bacısı

Bakanların gözyaşları

Türkülere ağır ağır damlıyor..

İlahi melekler gülümserken

Kuşun kanadıyla iniyor kitap

Kitap mı kitap...

Konmuş madımağa bak!

Külden doğuyor bir kalem

Kalem mi? yazıyor...

-Kitap otuzüç safya'da barışı anlatır;

Ve pir sultan yattığı yerden kalkıyor,

Ve benim asırlık yüreğim,uyanıyor

Ve külden yaratılıyor insanlar

Ve insanlar umuda uzanıyor

Ve uzanan elleri çocuklar tutuyor

Ve güneş tuttuğu orucunu bozuyor

Ve açlıkdan ölmek günah sayılıyor

Ve günahkarlar tanrı etegine saklanıyor

Ve hiç olmamış gibi peygamber sesine koşuyorlar

Ve kitap inadına-inadına bağırıyor

Ve tanrılar kenti munzur taşıyla yıkılıyor...