Siyah Beyaz
Alıştım yokluğuna sarılmaya
Her sabah uyandığımda
Seni saklamaya
Alıştım artık incinmeden
Kendimle tanışmaya, sıfırdan başlamaya
Dönüp, dolaşıp aynı noktaya
Alıştım sen diye yollara düşürüp
Gölgemi silip götüren yağmurlara
Her mevsim topal kedilere
Avuntum oldu sokak lambaları
Alıştım duygulardan zamansız ayrılmaya
Siyah-beyaz son baharlarda, öptüğüm dudaklara
Alıştım ben yanlızlığa
Uykusuz gözümü kapattığım rüyalara
Can çekişirim cansız yatarken can bağımda
Alıştım sen kokan gecelere
Üstüme çöken yanlızlığa
Seni çizdiğim fotoğraflarda gölge olmaya
Alıştım kalbimin üstüne çöküşüme
İçeme akan kan deryalarına
Yüreğimin sancısına
Düşünüyorum şimdi;
Ellerine bıraktığım
Ömrümden uzun o sevgiyi
Arkama bakmadan gittiğimi
Ardımda bıraktığım saygıyla yetindiğimi
Unutamam demiştim ya;
Bir günü daha yıktım işte sana
Biliyorum yüreğim yasta belki de hasta.