Siyah Kalemi Çeken Kimdi Yıldızlara

Güneş sükut etti

Gün yalnız kaldı bulut yorgun

Yağmur damla damla düşerken vuslata

Mevsim hazan

Gece küs saklandı Ay

Sevgi yakamozda aranır

Bir avuç su parıldar göklere

Ve hasret dokunurken karanlıktan yüreklere

Çöller yeşermiş

Kalem tutan ellere, üreten yüreklere

Cenaze kılar şimdi

Ayrılık defterine nağmesini kazıyanlar

Bilenmiş kelimeler taşınırken mekan mekan

Ağlıyor uzaklarım da vatan

Kimdi bu ayrılığı dokuyan

İlmek ilmek işleyen kumaşlara

Siyah kalemi çeken kimdi yıldızlara

Bir çift göz kalmış geride

Bakışmakta ufuklara...