Siyaha Tutkun Sensizlik Masalları

Normalin dışında bir mevsim duruyordu gözlerinde asılı

En az üç kere rastladım bir düş görmüş olamam

Silüetin eflatun bir tabloysa eğer

İlk fırsatta ölmeliyim sana seyirci kalamam

Her an kapıyı çalacakmış gibi

Ona asırlar gelen süredir beklediği kısmeti

Masa örtüsü oyalayan bir yandan hasta dedesinin kulunçlarını ovalayan

Saçları örgülü

Genç kızlığı devirdi devirecek masumlara anlatıyorum,nedense seni

Gelmeyeşinin ardındaki umut dolu umutsuzluğu sanırım bir onlar anlar

Bir de Ekim kokan,içkiden ölesiye nefret eden sarhoş adamlar!

Ayakkabısı olmayan tüm evsizlere bahsediyorum senden

Üstüm başım birkaç kış çıplak

Ayaklarını hatırlamaya çalışıyorum,kaba ayaklarımın arasında kaybolan

Bir de her zaman yetim bir anne gibi sokulgan bakışlarını

Bensiz yarınlarını,sensiz zamanlarımı hayal etmeye çalışıyorum

Anlatsam anlamazsın

Hem bu sefer bırakalım da mermi şarjörde kalsın

Elinde filtresiz sigarası,çirkin bir adam

Ölmüş kargalar anlattı da bana

İntikamla uyanıverdim uykumdan

Seni tasavvur ettim de o an

Tekrar bir düşle denk oluverdim

Günahlarım olsa dahi O beni kırmaz

Seni en müstesna sevaplarda saklasın

Yaşasaydım gelmezdin bilirim ancak

Mezarımda hür bir sancak gibi ayaktasın!