Sızı
Direnen gökyüzünde gölgelere düşemem
O gölgelere ki hep figânımla yürüdüm
Sabır rüzgârlarımla sûkuta yetişemem
Ey kalbim ; bu ne sızı tufanları sürüdüm
Dedim ya mavi giysim hüzünlerime kırgın
Bir de gücü yetmeyen somurtkan dudaklarım
Çizemediğim çizgi nedendir hâlâ kızgın
Baygın donuk sesimle mazide kulaklarım
Usandım titreyen bir sürü ana gitmekten
Ey ! dipsiz sefil gölgem bana aynalar yorgun
Ziyanlarımı atıp bıktım tekrar gelmekten
Toparlan ki benliğim kurudum bu ne vurgun
Feleğin dünyası bu ;talana bakıyorum
Fırtınalı yaşadım hep kış olan dağımda
Sabır Gülnihâl sabır zamana akıyorum
Vefalıdır o Rabbim bekler gönül bağımda
Ey ! gönül sayfam yine, zamanı bağlar mısın?
Kabaran yüreğimde sularla çağlar mısın?
Sığmıyor ki dillere yaramı dağlar mısın?
Ve ruhum dayan el ver benimle ağlar mısın?