Sızı

Bir gün sen de anlarsın

Gözlerin dalınca

Yorgun kentin ışıklarına...

Kaldırımlara kimsesiz adımlar düşürüp

Aramak istersin

Nedensiz

Uykusu kaçmışların içine ilerlersin

Bir yere gidemeyen

Amaçsız takipçiler

Sabit gölgeler

-Yürüdükçe içleri aşınan, aşınıp da aşılmayan insanlar görürsün-

Yılgın tiradın ritüel arzusuyla

Türkuaz sesler kıvrılır

Denize s/üzülen ay ışığında

İpek kaygılar dökülür

Tel

Tel

Gecenin saçlarından

Sokaklardaki yalnızlığa

Dokunursun...

Ş/aşkın tasvirleri anlatır

Derin bakışların da

-Her şey bir şeye o bir şey hiçbir şeye...-

Anlayamazsın

İlk defa

Doğrudan çizilmiş

Keşfi ürkek kâşifin geçtiği

Yollar

Kalbin çatlağından sızan

Duman

Geç kalmış

Zaman

Yerini, yurdunu unutursun...

Unutursun...

Yıkık şecereler

Gün bilinmeyen döngü

-Nedensiz koşul-

Karanlık sayar yokluğa

Yağmur düşer adına

Ağaçlar bu yüzden kurumaz mezarlıkta

Melekler kanatlarını ödünç verir

Uçarsın aşkla

Şeklini alır bulut

Şair ilhamına susadıkça

S/üzüntülü bir ırmak saldırır uçurumlara

Bir türlü atlayamazsın

Kalemden kâğıda

Şair o yüzden gök gürültüsü gibi ağlar

Sağanağı sakınmaz yanağından

Kendine gecikmiş bir kurşun gibi

Vurur efkârı kül bakışa

Sen

Çarpa

Çarpa