Sızlanan Bir Gecenin Uğultulu Sesinden Yazıyorum Sana

Sızlanan bir gecenin uğultulu sesinden yazıyorum sana

merhaba sevgili

gülümseyen bir sessizliğin

çığlık atan sessizliğini anlatmak istiyorum sana

bazen bazen diyorumya

aslında çoğu zaman bir kurşun gibiydi sözlerin

hani bilmesem seni

beni hiç mi tanımadın diyecektim sana

onu bile demedim sevgili

sözler miydi bukadar ucuz olan

yoksa ben miydim bilemedim

meğer ne kadar kolay mış vazgeçmek

bu kadar mı kolaydı bu kadar mı ucuzdu

bu kadar çaresiz kalmalı mıydı sevgimiz

elimde olsa anlatmaz mıydım sana tüm gerçekleri sevgili

ne sözlerin ne de geride bıraktığın gözyaşların

beni gözlerime bakmadan çekip gittiğin

bir gülümsemeni bile esirgeyişin bitirdi be sevgili

sustum

öylece çaresizce sustum

gerçekten sen miydin beni böyle sebebsizce terkeden

neden be sevgili

sadece bir sessizlik mi bozacaktı bizim sevgimizi

şimdi yüzümde tuhaf acınası bir burukluk

kalbimde tekleyen topallayan bir ses

neden böyle oldu hiç anlamadım sevgili

şimdi sen orda bense burdayım

kalemim kırılmış şiirlerim paramparça

hani sen beni hiç sevmemişsinya bak ordan aklıma geldi

bana diyemediğin veda

elveda elveda sevgili

sessizliğe gömüldüğüm

adını bile koyamadığım

kalleş bir sır mı bitirecekti sevgimizi

sen benim kaderimsin demiştin ya bana

senin kaderin ben değil yalandan sevgilerin miş be sevgili

gerçi sen beni hiç düşünmedin ya bak ben senin bunları bile duymanı istemem

belki de böylesi daha iyiydi

hani her şer de bir hayır vardır derler ya

senin ki de o hesapmış be sevgili