Şizofren Sevgiliye Günce

/.../

GiTTİN , dönmedin sevgilim

Beyaz döşeli, köşeli odanın soğukluğundan habersiz

Pembeye sözlü ,küçük cesur bir geminin

kıyıdaki bekleyişiydim

İçim, kıvırcık saçlı telaşına vurgun

afacan çocukluk bilmeceleri kadar ürkekti

seni tadan gözlerim

Ufka sallanan elime sırdaş öteki elimin üryanlığında sadakatsiz

ve dön diye sevgilim

Her gün bitiminde bedenim

yabancı meltemlerle sevişti

/Önce/

Kafelerin olmadığı zamanlar kadar eskiydi öykü

İstanbul'a dostluk demleyen mesut bir mekanda

Oksijeni ve karbondioksiti paylaştık ciğerimize

Habersiz olduğun ortaklıkta

/Önceden Sonra/

Sigara içerdin solgun dudaklarına

Sadece sen içerdin inan

Ve tenindeki uzaklığa eşlik ederdi adımın yokluğu

Seni izlerdi ilk aşka yolcu yüreğim

Balı kahveye çalan gözlerindeki suskunluğa takılmıştı

saatini kaybetmiş kırmızı günlerim

/Önceden Sonra/-2

Gözlerimi gözlerine kabul ettiğin gün başladı bahar

Coştu o yıl ortanca

İkiz doğdu bütün çocuklar,

Ah,hatırlasan

/Sonradan Sonra/

Dumandan düşlerde ikiden bire düştük

Vapur gürültüsünde selamladık

camına vuran yaşlı çınarın gölgesini

İsteyerek kayboldum sözlerinin büyüsünde

Ve her seferinde buldun tenimi

Naftalin kokulu geceliğin kıvranan sesinde

Abidin'i ne çok sorguladık,

Damı akan,tavuklu,uykulu mutluluk resminde

/En Sonra/

Bilge ruhlar ölüme hep erkencidir sevgilim

Ve birgün

ansızın

Gitti ruhunu süsleyen bedenin

Kambur omuzlarından iskele sokağına dolan

Çocukları hatırlatan masumluğnuu süpürdü önce

öldüğün sabah üç kağıtçı vaat çöpçüleri

Tanı;şizofren dedi beyaz önlüklü

/Bitti/

Bilsen tenime toprağı değen sevgilim

seni çok özledim

Kalmadı can denen kelimeye nedenim