Şizofreni Sessizliği

gölgenin gözleri çığlığı bir aşkın

yalnızlığı bir korkuluk fırtınası

karanlık bir kuş geçiyor önümüzden

ihlal ediyor şarkılarını tüm hüzünlerin

ki gözlerin uzak bir ütopya'nın sınırlarıydı

derinlerinde yüzdüğümüz bu deniz

yüz ölçümsüz unutuluşların yüzsüz suları

şimdi ölümün en ince ipi dolandı boğazıma

bu öyle bir hıçkırık ki yaşamak kadar inandırıcı

yoruldum çıkıp gitmekten her seferinde aynalardan

sırf kargalar kondu diye düş konmaz ağaçlara

ölümümün sığ sularına bir ayağını uzatır şeytan