Soğuk Veda

Bu çok soğuk bir veda

Vanalarını açın güneşin;

Hangi açıda durmalıyım ışınlarını dik açıyla alabilmek için,

Ya da hangi kutupta yer almalıyım?

Bir film şeridi misali akıp geçiyor gözümden

Tüm vedalarım;

Hiç mi olmamış, tren yol aldığında istasyondan;

Ardımdan el sallayanlarım...

Keşke herkes bu kadar aynı olmasaydı

Ki ben hep aynı sona varmasaydım

Bir çember midir bu içinde dolanıp durduğum

Ki ben kendimi hep aynı noktada bulmaktayım

Artık yoksun biliyorum; ve hiç olmayacaksın

Kabullenmek lazım gerçeği

Son sözler aptallar içindir der Marx

Mazur gör sessizliğimi

Anlamı yok sözleri haykırmanın

Ya da sayfalara düşmesi mısraların

Tüm bu buhranların muhatabı senken

Anlamı yok başkalarının duymasının

Bu çok soğuk bir veda

Hiç esmediği kadar haşin esiyor rüzgâr

Hiç yağmadığı kadar şiddetli yağıyor yağmur

Ve hiç olmadığı kadar tembel güneş

Tam da böyle bir havada

Veda etmeli insan sonbahara

Soyunup derisini üzerinden

Merhaba demeli yeni bir başlangıca

Gel gör ki benim kalmadı malım mülküm

Koymaya aşk denen kumar masasına

Çünkü hiç olmamıştır bir garantisi ya da izi

Sonunda galip olacağımın

Bir kırık dökük bir yitik yaşamı

Zor bela sıkıştırmışımdır bavullara

Rahat koltuklarından izler beni dostlarım

Anlamazlar ne de incinmiştir kollarım

İncinmiştir kollarım;

Yıllar yılı semaya açılıp geri boş dönmekten

Dönmeyecek olanlara kol sallarken

Ve oradan oraya bu bavulları taşırken

Bu çok soğuk bir veda;

Tüm dillerde bilinen alt yazı geçer: the end

Bu çok soğuk bir vedadır çünkü

Birisi açık unutmuştur geceyi.

02.2013