Sök Kör Şehveti

Hey kuytulara sinen şebnem;

Sök köklerini,

O ıslak, karanlık,

Günyüzü görmeyen düşünceden.

Bir adım, bir söz, bir eşik;

Ve sonra,

Öyle bir sevgi ki

Koca bir kainat içine sığar.

Durma vuran kalbin

Kanat çırpışları bu,

Sevgiyi gönlüne yazan Rab ki,

Sev sevebildiğin kadar

Sana hiç sırt dönmedi

Senin yüz çevirdiğin

Kaç zaman

Bıkmadı,bırakmadı

Çünkü, varlığına rahmeti yazmıştı.

Ey güzeli seven gönül

En güzel sevmeleri bil

Ve dön kendi özüne

Neden şeytana kulak verir

Onca hakka kapalıdır sözlerin

Her hücren sana bağırıyor

Seni senden çok seven

Her an yaratan Rabbin var.

Diyorsun ki

Ey deli derviş

Afyon mu içtin nedir derdin

Sevmeyelim mi

Eşsiz bir tek bir yaşam mı istediğin

Bu beden neden farklı

Neden güçlü güçsüz

Eksik yüksek yanlarımız yok mu?

İnsan kendini teskin ettiği

Huzur bulduğu eş değil mi?

Ah asıl bu işte dediğim

Kör kaldığımız duyarsız yanımız

Denge değil mi bunca nizam içinde

Ahenk,

Adalet olmadan

Hak bulunmadan sevgiyi sevgiliyi

Nasıl buluruz;

Melek diye şeytana gönül vermek mi muradım

Bilmedin mi?

Bilebildin mi?

Gönlünü temiz bir muhabbete bağlamak ne?

Ne kadar berraktır içtiğin pınar

Geldiği kaynak gökler mi?

Yer mi?

(Eylül 2010 İstanbul)