Sokağa Sığınırmış Bir Eylül

/sokakta

üşüdüğü

müddetçe

çocuklar

mahcup

kalacak

tek şiir ../

güneşe

yakalanan

yağmurlardan

çıkageldi

kadın..

henüz

büyümemişti

bu adam..

şehre

ziyan

parlıyordu

yıldız.

çocuk

üç kuruşluk

gölgelerden

geçiyordu..

besmelesini

tamamlıyordu

bastonu elinde

ihtiyar..

zaten

olmadık

şarkılarda

söyleniyordu

zaman..

griye

çalan

alışveriş

torbalarında

boğuldu

sesleri

topuklunun

farkındaydı

kadın ,

eylül'e

sığamazdı

herhangi bir

hüzün..

oysa

hala

büyümemişti

bu adam

yırtık

pabuçların

berisine

saklanıyorken

çocuk

otobüs

kuyruğunda

içini

çekti

ihtiyar..

zaman

bir eski

zaman..

ankara

yıl iki bin on üç