Sokağın

Şehrin köşe başında oturmuş

Kendince kafa çekiyor sokak,

Yönünü evine karşı kurmuş

Kan öğütüyor sokakta şafak.

Şafak söküyor ya dişlerini

Acımasız kan revan içinde,

Sokak kuruyor ya düşlerini,

Apansız başka devran içinde.

Devrana kurt dalmakta sinsice,

Zulüm sofrası kurmakta kendi,

Salyada boğulup ölesice,

Bilmez ki yürek kaç gece yendi.

Gece kendi kurnaz, kurdu kapan!

Vuracakmış bilmediğim yerden,

Haklı olan mıdır kurdu kapan,

Kapanacakmış sokağa perden.

Perden gözden indiğinde son bu,

Bir damla konacak pencerene,

Bakışın uzağa dalar yön bu,

Dalıp gideceksin cenderene.

Cendere! Ruhunda can deresi,

Akıp gidecek aklından sokak

Sevmenin tövbe tövbe keresi

Yırtılır olmaz yerinde şakak.

Şakak vurulmaya meyillidir

Al aklımı git başka bir şehre,

Evin aşkın aksi meyillidir

Değişsin bendine gülen çehre.

Çehremi ruhunda yitirdim bil,

Çepeçevre duraksız sokakta

Kör kütük ayyaşına bak ve gül,

Sokak kurtta kurt ise şafakta,

Kan revan içinde aşk! şakakta.

Cumhur Karaca

FON: Civan Gasparyan