Sokak Kedileri

Bilmem ki neden unuttuk sizleri

İnsandık biz ve zekâmız vardı oysa

Ama nankörlüğe kurban edip göremedik

Kendi nankör yüreklerimizi...

Her geçen gün artar sayıları bende

Bakmaya çalışırım gücümün yettiğince

Ver her gün doğumunda kapının eşiğinde

Sarılırlar ayaklarıma tüm güzellikleriyle

Oturup anlatırım dinlerler derdimi

Ne kadar acil olsa da işim bırakamam ki

Sevmeden geçemedim daha bir gün o pamuk tüylerini

Açtır onların bazen mideleri

Sevgi ister bezende o yumuşacık bedenleri

Bir lokma ekmek versekte tanırlar artık bizi

Unutmazlar nankör değildir yürekleri

(Şiirimde emeği ve yardımı büyük olan Ali KOÇ'a sonsuz teşekkür ederim)