Sokudibi Çocuklari

Bakma nemli gözlerime

Bir iç çekiş görürsün..

Özlemle anarım çocukluğumu

Eski, dar sokaklı

Tahta harabe evleri bulunan

Soku dibinde...

Acımasızlığı var, akıp giden zamanın

Ömrün her satırında,

Her köşesinde...

Tam karşımızda Servet amca,

Hökümet gibi adamdı...

Birinin bir işi oldu mu resmi dairede

O'na koşardı...

Kâh avukatıydı mahallenin, kâh katibi

Nereden bulurdu bunca nüfuzu,

Mahalleli şaşardı...

Gözlüceli Ali vardı

Sokağın solunda.

Han duvarlarını anımsatan

Bahçe duvarları vardı..

Kocaman dardağan'ı

Komşu evleri de sarardı...

Arka tarafında

Rahmetli Reşit amca,

Top kaçınca bahçesine,

Kızardı...

Hemen yanı başımızda

Kepekçi Remzinin hanımı,

İnek sağardı...

Tahta harabe evlerinin

Kulakları tırmalayan

Kapı sesleri duyulurdu

Oğlu Bayram vardı

Bir de Recep

Bizden biraz da büyükçe...

Az ilerde Postacı Osman derlerdi

Yüzündeki çizgilerde

Geçmişin tarihi saklı

Torunları vardı canciğer

Murat ve Reşit abi

Samimiyetleri evren kadardı...

Semerci Ahmet, Minir abla

Fatma, Ferdane...

Evleri,

Soku dibine bakardı...

Genişçe bir bahçeleri

Daracık dünyaları vardı

Hiç bir yere sığmaz da,

Soku dibine sığardı...

Üst tarafta Tinzirili Yusuf Abi,

Çok görmüş geçirmiş bir adamdı...

Sohbetleri ne kadar hoşsa da

Politika kokardı...

Kızdı mı belli etmez

Hemen bir cigara yakardı...

Bu sokakta bizim de

Köhne bir evimiz vardı.

Karşıda iki oda, küçük bahçe,

İki katlı ölleye bakardı...

Ne hocalar kaldı gelmedik

Ne şıhlar, ne cinciler

Nedendir bilinmez

Kazılan her yerden

Muska çıkardı...

Soku dibinin sıcak insanları

Yoksulluğun acımasızlığını tadarak,

Çocuklar taştan misket yapıp yuvarlar

Mutluluğun acıyla karıştığı

Bu dar sokakta

Yaşarlardı...

***