Sol Yanım Hükümsüzdür Artık
''Yalnızlık hüküm/süzdür artık. ''
Sevdim işte seni
Ötesi berisi yok
Sevmeseydim
Böyle kanar mıydım sana
Akrep kanayan yaramı kaşıdıkça
Yelkovan daha da acıtıyor canımı
Kan kaybından
Kelimelerim yorgun düşüyor
Ayağıma bağladığın aşk prangası
Bileğimde ki bıçak yarasından sızı/yor
Güneşin pusunda kalan gecenin
Lal karası çıkmazlarında
Eflatun bir uçurumdan düş/tün
Sende kaybettiğim kendimi
Yalnızlığın keman konçertosunda buldum
Ritmi bozuk seslerin
Çarpık gülüşlerin
Sağırlığında kaldım
Sus/talı dilinle
Kalbime attığın
Her bıçak darbesinde
Şizofren benliğim kanıyor
Eklem yerlerinden kırık bir aşk
Ve kundaklanmış bir kalp
Geriye kalan
Kimliksiz cinayetim de
Kim/din sen
Piç bir son/bahar da
Kaskatı bir cesettim
Her yer çürümüş sen kokan
İğfal edilmiş duygularım buz tuttu
Damağımda ki ayrılığı emiyorum
Gırtlağımda ihanet acısı
Ve sonra sen kusuyorum
Gece yalnızlık işgalinde
Ve ben sana sus/uyorum
Sol yanımdan sana
Küfürler taşıyorum
Gözlerimin kahvesinde düş/tün
Ve öldün...