Solan Yapraklar

Bir ömrün sonuna geldik sanırım,

Yapraklar dökülür dallarımdan tek tek.

Geçmişe bakıp da neye yanayım,

Zamanmış elimden her şeyi çeken.

Ne o tatlı sözler kaldı geride,

Ne dost bildiklerim durur yanımda.

Bir derin yalnızlık büyür içimde,

Her geçen gün ile bu son çağımda.

Bir gün adım bile unutulduğunda,

Bir rüzgâr esip de geçer kabrimden.

Belki bir garip taş kalır ardımda,

Bir ah bile çıkmaz artık dilimden.

Şimdi penceremden bakıyorsam öyle,

Ömrümden eksilen her gün yüzünden...

Vakti gelince anlarsın sen de,

Bir hüzün süzülürse gözlerinden.