Solgun Bahar

Şimdi tüm yeşertiler soluyor

Hiçbir mavilik eskisi gibi canlı kalmıyor / Kuruyor/

Bir gün anlayamadan,

Solduğunu gördüm aşkın

Neye uğradığımı şaşırdım

Döndüm maziye,

Edilen yeminlerin

Kurulan hayallerin

Beslenen umutların

Ve herbir zerrenin

Yalan olduğunu hissettim...

Yani yine

Olan Can'a oldu.

İşte o dakika ruh bedene

Beden de yüreğe isyan etti

Ve ömür hazinem

Kendine ihanet etti

Sanırım o da beni terk etti...

Vurgun yemiş bir gecenin

Karanlığında kaybolmanın mutsuzluğu

Sara Sarmış kırık kalbi

Kalp geceye

Gece de kalbe

Zor gelmiş.

Solgun baharın

Kuruyan yaprağı gibi

Ölmüş yürek

Ölmüş...

DeLi-oĞLan