Soluk Bir Kahkaha
Yanlış bir sabaha
Merhaba dedi yüzüm
Daha ten yüzü görmeden...
Yıkanırken taraça kuşları gün kırpıntılarında
Kıskandı günsoylu erguvan dökünleri
Güldü alacakaranlık z/amanlara
Ferman dedi sevda müezzinleri
Boynumda sen öpüşleriyle
Asıldım sabah salasına
S/akladı şehir yalnızlığını
İnceden bir fasıl biçti geceyi
Şehadetini kutsadı muhabbetler
Umarsız bir soluk s/aldı oya çiçekleri...
Esir düştü gün boyu söylemler
Alazlandı sen sürüyüşleri kuşluk devirlerinde
Sürçtü kaldırımların dili
Sildi gece aftozun kanını
Güne haram kılındı laternalar
Yüksek topuklarıyla yırttı sessizliği k/adın
Bir hovarda topladı süprüntüleri
Sortilerinde kürendi jargonlar
Yarına ç/alındı bulvar çıkışları
Façasına sığındı sırım zanlı korkular
Puslu bir tanın erketesinden
Soluk bir kahkaha turladı geceyi
Gün b/aktı gözlerimden...