Son Bakış

Gün mü karardı

Yoksa duvarlar mı siyah

Farkında değil/d/im

Gözlerimden yaş getiren/e/dek

Sevgi dolu bir yurdum

Aşk ile yanan bir ocağım

Mutluluk veren bir sofram

Huzur içinde yaşayan ben/d/im

Ansızın bir gidiş

Yıkılan hayat

Kırılmış kol kanat

Hadi,

Şu elini uzatabilirsen uz/at

Aydınlık,

Sen varken o/dam/da

Perdeler çekili

Varsın,

Girmesin gün

O/dam yine şen şakrak.

Olmadı

Vermedi bu sokaklar

Baldırı çıplak

Gözleri patlak

Çarpık bacaklı

Affedersiniz a/a/salaklar.

Bakıyor,

Yaşlı gözlerim

Belki,

Belki dönersin diye

Son defa

Hayata ve sana

Aydınlık içinde ki

Ziftli penceremden sokağa.