Son Bulsun - 1
acılarım...
acıların...
ölüme kuşanırken
ölümse ben oldum acıyan yaram
ölümü satıyorum karanlığın ufkuna
özgür yarınlar için
şimdi kalkan yürekler yürüdü
çığlığı zan altında
yürü
zılgıt halaylarına
gülüşüne zincir sar ölüm kurtulsun
acıyan gülüşlere
celladin yüreği iki yüzlü
yüzü iki parça damlar tarihin çöpüne
uyansın dirençli yürekler
güne sabah güneşi doğmasa da doğar
elbette doğar bir gün
durun zaman kayıyor geç kalmadan
düşünenler vardır ölümde olsa yarına
ölüm haykırdı
ben ölümle boğuşurken sen yarınlara uçan canlar
düş ölüm denizine
biter zülüm
biter köhnemiş ziyan olmuş insanlığın varlığında
elbet bir gün
davul zurnalarla son gelinliğim beyaz ölüm haykıracak
ölümün gülüşlerine...
haydı ölüm konuş
benimle
konuş ki !
yarınlar sevinç bulsun tarihe yazılan anılar
sabah olmuyor
karanlığın ölümüne dayan
ölüm orucu varsa denize k/akan
bir sevda olsun
yarınlı güne güneşli sabahlar doğsun diyarlara
ölümün sesi çığlık
asılmış duvarlar karalanmış düşler
karalı lekeli kirli ruhlar utansın
yarın geç olacak
susun susun...!