Son Martıların Son İzleri

Yağmur yine yağıyor.

Yavaş yavaş ıslanıyor

Kumsal ve

Kayalıklar,

Yavaş yavaş titreşirken

Batımızda kalan

Kayalığa vuran

Dalgalar.

Sonbahar geçti.

Ufukta bekliyor

Kara, kapkara bulutlar.

Kumları savururken

Rüzgârın öfkesi,

Uzaklarda batıyor

Hayallerimizi taşıyan

Kayıklar.

Ama yine de

Zamana karşı

Direniyor

O kumsala bakan kayalıklar.

Hayalet denizcilerin

Fenerleri,

Unutulmuş denizcilerin

Nefesleri.

Gece geliyor,

Kayboluyor

Sessiz kumsalda kalan

Son martıların da

Son izleri.

Yayılırken etrafa

Tüm gecenin

Sessizliğe teslim olan

Tüm sesleri,

Şimdi

Ne yapsın,

Kayalığın üstündeki

Deniz feneri.