Son Mektuba Derkenar

Bulutlar özlü dileklerle pupa yelken

Daha bir hareli gezinirlerdi,

Bilinçaltı körfezlerin erguvan sularında...

Bakışlarda yoğunlaşırdı çoğu kez,

Gönül çelen bir hayalin onmazlık gerilimi

Ve özlemler kavşağında

Kısır döngüye çoban uzun emel uğrusu

Yasavul kemendiyle bağlardı sitemleri;

"Umut fakirin ekmeği" lakin

Avunma sürecinde

Yâr sofrası zeminsiz...

Kışla çimen mor bezekli

Yalnızlığın üvey duldasında,

Menekşe öbeklerinden

Direniş çağrısı duyulurdu,

Hâl diliyle yeminsiz...

Tuzla'daki bahardan Şişli'ye bağ kuran hat

Ümrandan uygarlığa can kırığı hayattı;

Gelgeç hülyalar bile sanki hicran talimi,

Yarınlardan eminsiz...

İntihar yolcusunu caydırır mı bilmece?

Yarım ahize tutku, çeyrek ağız gülmece!..

Bir nisan şakası olmalıydı hem,

Tadında ve de mimsiz...

İp uçları çıkmaz sokak,

İzah sonraya kalmalı,

Acabalar örsünde özgüven berkiterek

Arabesk bir yazgıya dirlik aşılamalı,

Ödül cezaya dönüşmemeliydi;

Ne de olsa,

Latife latif gerek...

Emir erinden farklı aşk erinin mantığı;

Ala çağla kirazı dolu vuranda,

Algılara can siper özveri yükleyerek

Zor durumdan vazife çıkarır gönül-güzar,

Umarsız leylisine açık çek şifa yazar...

Ülfeti yıllar boyu rehin tutan o belge,

Kalemin kırıldığı simge boyut intizar;

Baş sağlığı son dilek sözde kalmasın diye,

Allı pullu zarfıyla hüsrana soyut mezar...

O günler anısına her menekşe mevsimi,

Bulutlar özlü dileklerle pupa yelken

Daha bir sevdâlı salınmaktalar,

Bilinçüstü görkemin

Kırk ikindi sularında...