Son Nefes
Dinle ey sevgili yar bu son haykırışım
Son yalvarışım
Son nefesimde söylediğim
Yüreğimin son ezgisi
Ölüm kuşu dönüyor tepemde
Dönüş yok gittiğim cehennemden geriye
Senin aşkını bile alamıyorum
İzin yok buraya kabuklu yemiş
Vesaire dünyalık götürmeye
Kimseye de emanet edemem
Güven kalmadı bende
Bir sana inanmıştım ben
Kısa süren ömrümde
Bir sana göstermiştim gönül bahçemin karanfillerini
Ama sende unuttun gün aşırı sulamayı
Gözlerinle gün ışığı sunmayı
Gözlerin ki yeşil
Gözlerin ki umut
Gözlerin ki yaşam kaynağımdı benim
İncir kabuğunu doldurmayan tatlı tartışmalarımızdan sonra
Kopan küçük fırtınalarda çiseleyen yağmurdu gözlerin
Karabulut oluyordu o zamanlar da kaşların
Kara kaşlım sırma saçlım
Ömrümün sebebi candaşım
Senin saçlarında örülüydü benim her anım
İpek tenine her dokunuşum
Ve hayallerde kayboluşum
Gülmeyi senle öğrenmiş
Ağlamayı unutmuştum
Şimdi bir film şerdi gibi hayatım
Akıyor gözlerimin önünden
Siyah beyaz bir film şeridi
Tek renkli sahneler senin yeşil gözlerin
Şimdi ben gidiyorum
İcat edilmedi çift kişilik kabir
Hani ölüm bile ayıramaz derdik bizi
Hani verdiğimiz sözler
Sahi neden terk ettin beni
Neden beni yalnız bıraktın bir başıma
Bir anlaşma yapmıştık seninle
Bir milyar kez söyleyecektik
Seni seviyorum diye birbirimize
Yoksa sen ikişer mi saydın
Bak şimdi ayıp ettin gülüm
Ama söyleyeceğim yinede
Çünkü söz verdim sana
Binlerce seni seviyorum kelimesi borçluyum
Bak Azrail başımda
O bile saygı duyuyor bana
Ve izin verdi son arzumu haykırmama
Mutlaka duyuyorsun beni
İzliyorsun gökyüzünde
Bekle geliyorum bende
O hain kurşun nasıl parçaladı seni
Nasıl ayırdı seven kalbimizi
Kim icat etti bu delikli demiri
Niye yok eder ki insan kendi neslini
Neyse biriciğim seni bekletmeyeyim
Seni bir maganda kurşunu
Beni ise trafik terörü ayırdı
Son nefesinde yanında olmadığım için kızma bana
Kaşlarını çatma
Bak sende yoksun şu an yanımda
Ve son üç borcumu da ödüyorum sana
Seni seviyorum
Seni seviyorum
Seni seviyorum