Son Sığınak

Yollara vurdu kendini

kaldıramlarda dolaştı

kırlara uzandı

olmadı

deniz çağırdı birden

sahiller kum güneş

sere serpe uzandı

biraz daha kavruldu derisi gibi

kalbi de

gel geç kırılganlıklar

tüy telaşında ayrılıklar

bağbozumu tadında

hüzünlü şarkılar

dolandı diline

aşiyan misali evinin yolunu tuttu

su kahve derken

parmaklar tuşlara dokundu

evet işte hayat

burada dedi

ben kendimle

burda buluşuyorum

sığınağım

yorgun ruhumun dinlencesi

dünyayı seyre daldığım

sihirli ayna....