Son Şiir

Son şiir,

İçinde ıslak bacak araların da

Aşk aramak için sevda sözcükleri türetmeyen

Gözyaşı damlarının kristal berraklığında

Son bir şiir yazıyorum.

Olur ya bir gün mazi canlanırda gözlerinde

Beni hatırlar da okursun diye sevdamı

Tümcelerin arasında gizleyerek,

Adını,

İsimsiz öznelerin içinde betimlediğim de

Git denildiğinde gitmeyip,kalıp da

Aşk için savaşmayı göze alamayınca

Gittiğim için,

Sana son bir şiir yazıyorum.

Hani gecenin zifiri karanlığında

Başını kaldırıp ta gökyüzüne baktığın

Zaman!

Gökyüzünde karanlıklara ,

Sana bana ona ,hayata inat

Bir başına o kör karanlığı delercesine

Gülümseyerek parıldarken

İnsanın yüreğine ümit ışığı olan

Ve!

Sende ona gülümseyerek baktığın an

San ki sana göz kırpan bir yıldız vardır ya,

İşte sende benim o yıldızımdın.

Ama unuttuğum bir şey vardı ki

O da yıldızların bir gün kayıp gidecekleri,

Sende sessizce avuçlarımın arasından

Kayıp gittiğin için

Sana son bir şiir yazıyorum.

Sana uzanan ellerimin boş kaldığını

Dudakların da ismimin solduğunu

Kalbinde ki yerimin işgal altında olduğunu

Yaşamının bana bir beden büyük olduğunu

Bildiğim için içinde ben olmayan satırlarla dolu

Son bir şiir yazıyorum.

Dudaklarının hiç tadamadığım tadını

Koklayamadığım tenin kokusunu,

Özleyip de seyrine bakamadığım endamını

Alıp gideceğini bildiğim için

İçi ayrılık kokan sözlerle dolu

Son bir şiir yazıyorum.

Yerim işgal atında

Fermanım imzalanmış

İlmek her geçen saniyede bir

Boğazımı sıkıyor,

Bense çaresiz ümitsiz bitkin,yorgun bir halde

Yaşamın kıyısında sallanıp duruyorum,

Ölüm kokuyor meleklerin kanadında

Susuzluğumu giderirken çiğ taneciklerinde

Beklide dönüşü olmayan bir yola

Hazırlıyorum kendimi

Son şiirimi yazarken,

SENİ SEVİYORUM bile diyemeden.