Son Söz Hakkım Boş Versene

‘Yürek; yüreğe iken ayaklanır

Bir nefesle renklerin cümlesi yankılanır...'

Üzgünüm...

Kayboldum yine buzz gibi şoktayım

Sanırsın pamuk prenses yedi cüceler

Sorgu sual ettiğim muteber

Unuttum, neredeyim ki;

Trenin yine acı sireni çalıyor

Yorgun bir gözyaşı ilişiyor

Tarifsiz klavyemde nem hane deyim

Yazdıklarım kurda kuşa yem oluyor

Ürkütmese

Ah gecenin sisi demedim mi?

Artık yoruldum şikayet dinlemekten

Sana diyorum gün kurusu

İçime çekemezken

Acısı azalır mı usum kavgalı

Gülsem marazlı o da olmuyor

Çoğunlukla kalabalık

Yalan/yanlış sevişmede

Eğreti bir perdenin arkasında

Sormaktan korkan bir yosma

Anla kimim kimsem sen dedikçe

Hep mi adressiz bildik sokağındayız

‘Bende kayboldum!' diye bağırsam

Dudaklarım nakarat gibi hüzzamı taşır mı

Dağınıklığı toplamak isterken ya avuçlarım

'Sevda suçlusu' deyip binlerce tasayla nasıl yaşanır

Üstelik bitmedi ya şu kahrolası mevsimler

Nereye gitsem

Biri çıksa ya karşıma öğretse filvaki

Yaşanacaksa gelmeyen şubat olsun

Satırlarım iadesiz taahhütlü

Susarak

Yutkunarak üzerimde yokmuş gibi vebali

Bilmesem evvelini

Bu yalan dünyanın gün doğumu

Kucağında delik deşik gamkeşliğin

Gözler bari okşasa Dolunay'ı

O günden beri kirpiklerde asılı

Boş versene

Nehrin yatağında darlanmaktayım

Olsa ya şimdi bir can

Omurgalarda serserice dokunan

Beni zihnen ve ruhen mükemmelleştiren

Az da olsa bir omuz başı

Ah anla beni esmer güncem

Aklımdan geçenleri böyle döküverdim

Vurgulu sevdanın gelişi düş kurdurur

Gidişine dayanamaz

Hele ki bir dostunun

Düşünme melekesini kaybettirdiyse

Daha ne kadar dürüst ve açık olmalı

Off.

Sancı içinde bak ki çıplak beden

Hüzünlere daldı bir mısra düştü

Ki ne düştü koca bir şiir

Gizli tanıklığını yaptı

Son söz hakkımı da aldı

Yüreğim ki Medcezir

Dolaşıyor düşlerimde

Yoksa bende aşktan habersiz

Bir zaman diliminin eşiğinde miyim?

‘Neredeysen çık gel fena özledim...'