Son Sözcük Tek Perde

usulca fısıldadı kulağına

bakire suskunlukların nazlı duruşları düştü toprağa

anlayamazlar bizi

bunlar son sözlerimiz

bize ait

yarın yepyeni bir gün olacak

kefeni yırtanlar için

__________________________________________________________

şimdi sen bir ormanda bir taşa yaslı

uyuyorsun alnında ceylanlar

bir ırmağa seslenip seni soruyorum

cevap vermiyor tabi

kuşlar endişeleniyor bu öfkeli sese

suyun dibindeki taşlar

gerçeği söylesene

belirsiz duygular içinde kararıyor hava

karanlığın deminden sızan ışık yar

siz bilirsiniz söyleyin hadi

yarin yüreği nerde atar

hiç kimse ve hiç bir şey

yönünü kaybetmiş değil benim gibi

alçalan yıldızlar

bu garip hava

ses vermiyor kıskançlığından

resmini yakınlaştırıp dudaklarını seyrettim gecenin

masum gülüyorlardı yine

sevgiye davetti rengi

ve ürkekti üzeri

alçalıp giden iki kuşun sonsuzluk rüyası gibi örtünürdü gece

sen uyanıklık edip korku filmi açardın

hayaletler basardı düşlerimizi

fredi'nin kabusu kaplardı odamızı

korkardım senden

de

yine sığınmalarım sana olurdu

öyle korunaklı bir liman ki yüreğin

sığ sığabildiğin kadar

ve taş taşabildiğin kadar bentlerinden gözlerinin

yağdı yağacak havası

akar hüzünlerimiz bağrımıza

hafıza kaybına girer

yeniden başlarız b/akışmaya

senden bana

benden sana doğru

hep benim kârlı çıktığım

sevda alışverişleri

ne zaman bir şelaleden düşecek olsam

tutunuyorum sen dalına

sağa sola sallanıyoruz hafiften

tutuyor ensemizden bir polis

sen kıvranıyorsun

ben korkuyorum

çekiyor ay

kendine doğru

ve en güzel yerine kapanıyorum sessizliğin

iniltileri geliyor yaralı bir geyiğin

dökülmek istiyor ormanına

dudakların kavuşuyor suyuna

ben saklayım sen akla onları

arınsın içimdeki tüm sırlar

hayal de olsa nefesine eşlik etmek ormanın

ne güzel

ve ne güzel

iki dudağının arasında kırılmak doğanın