Son .. /.. Uç ...

Bahar renkli sesleri vardı bu kentin

kesilmeseydi zaman zaman mavinin bilekleri

gelincik tarlasına dönmeyecekti gül kokan sokakları

ve avlusunda dolaşmayacaktı çıplak ayaklı

yetim çocukları ...

Nafile çırpınışlar yordu kanatlarını serçelerimin

hayat yanından şöyle bir telaşla geçip giderken

son kez .. sin şehri semalarında uçtu .. Son uç / tu ...

kar yağıyor , kent üşüyordu .. düştü !