Sona Kaç Var
şafağın rengini kırıyorsa yelkovanlar
sus !
zamana aşınan bir suikastın gizli tanığı olacağız, içimizde patlarken dinamitler
gel
gözlerimi bağla şimdi
gözlerinin rengini
el yordamında yürüyelim
uzun taş koridorları
şubat kadar soğuk
ve zindan kokulu
küf tutsun
ağır aksak adımlarımız
ihtiyar gözyaşları bırakalım demirden perdelere
hicaz hüzünler sarkarken
ufkumuzdaki yalnızlıklara
genzimizi yakan şarkılar söylensin o şehrin, o kuytularında
bakarsın faili meçhul cinayet olur öykümüz
tutulurken dilleri tüm şahitlerin
belki de idam mangası yaftalarına yazılır mor kalemlerle.
şimdi bak o siyah kadrana
kaça kaç var
ya da senden kaç kaldı
sönmeden son yıldız göğsünde
gidelim
şimdi,
şafağın rengini kırıyorsa yelkovanlar
zamana aşınan bir suikastın gizli tanığı olacağız, içimizde patlarken dinamitler...