Sonbahar Hüznü

Bir sonbahar hüznü gözlerimdeki.

Yaprakları uçuran bir rüzgardan kaldı.

Bulamayacağını bile bile,

Seni kirli paslı sokaklarda

Sabahlara kadar aradı...

Dalları kırılan bir ağacın ızdırabına

Tanık oldu bu gözler.

Hissetti bu yürek acıyla karışık ağlamayı.

Ve o an öğrendi;

Çok isteyipde haykıramamayı...